8 listopada 2026 mieliśmy przyjemność organizować kolejną edycję Rzeszowskiego Młotka. Jest to cykl turniejów, które udaje nam się, z małymi przerwami, organizować co miesiąc wraz z Maksymilianem 🙂

Listopadowa edycja poświęcona była mniejszym punktom. Kompozycja armii na poziomie 1500 punktów pozwoliła na zachowanie dynamiki rozgrywki wraz z rozsądnym gospodarowaniem czasem.

Na wezwanie odpowiedziało 14 generałów!

Gościliśmy pasjonatów zabawy laleczkami i turlania kostkami z Krakowa, Wieliczki, Rzeszowa, a nawet z Żołyni!

Tak, tak, dobrze czytacie, z Żołyni! Oznacza to, że Krzysztof w końcu, po tylu miesiącach, dotarł na turniej, i to jak! Przyjechał z synem Maciejem, który gromił przeciwników na lewo i prawo. Zdecydowany faworyt i zwycięzca publiczności!

Armie

Na stołach królował prawdziwy przekrój armii, z małą powtarzalnością frakcji. Co więcej, armie, które się powtarzały, różniły się kompozycją.

1. Rav – Vampire Counts

Klasyczny układ 3 nekromantów kryjących się w oddziałach zombie. Siłę uderzeniową stanowiły 2 oddziały Black Knights i Black Coach. Support z rozmontowywaniem maszyn i magów – Fell Bats z dwoma oddziałami psów.

2. Robert – High Elves

Prawdziwie męskie elfy. Trzy rydwany, oddział Dragon Princes, dwa oddziały Silver Helms. Bohaterowie nastawieni na walkę i support z Bolt Throwerów. Szybka i skuteczna siła uderzeniowa.

3. Aleksander – Wood Elves

Tej rozpiski nie do końca rozumiałem. Moja idealna rozpiska leśnych elfów ogranicza w niej obecność elfów do minimum, a tu było na odwrót. Dwa oddziały strzelców, dwa oddziały Wardancers, Treeman jako czołg, dwóch magów, którzy czarowali ile wlezie poruszaniem lasu, oraz oddział driad.

4. Klucha – Daemonic Legion

Hokus-pokus, czary-mary, twoja stara to… Pink Horror. To w skrócie: raz, dwa, trzy, Horrorem jesteś ty! Tzeentchowe klocki z Pinkami czarującymi Bound Spelle, z bohaterem, który czaruje. Nie zapominajmy o demonie, który lata i czaruje. Jakby tego było mało, mamy jeszcze latający rydwan i dyskorolkarzy, którzy strzelają jak nawiedzeni.

5. Maciej – Wood Elves

Młody gracz z pełnym zapleczem driad. Driady tu, driady tam, Treekiny, drzewce. Wjeżdża, rozmontowuje i jedzie dalej 🙂

6. Rafał – High Elves

Tu przyznaję, że nie miałem czasu przyjrzeć się dokładnie, co było na stole. Dwa Bolt Throwery, White Lions, Silver Helms, łucznicy, magowie.

7. Qlpin – Orki i Gobliny

Przyznam, że za każdym razem, jak patrzę na te rozpiski, jest to dla mnie powiew świeżości. O ile można tak określić aurę bijącą od rodowitego orka. Dwa oddziały Savage Orcs ze spearami, katapulta, Spear Chukki, Doom Diver, oddział Black Orcs, oddziały nocnych goblinów z fanatykami, Wolf Riders.

8. Viki – Chaos

Duża liczba kawalerii z bogatym savem i klocki piesków, do tego Spawn i kierownik na Juggernaucie.

9. Maksymilian – Lizardmeni

Nudne jak flaki z olejem jaszczurki. Maks, zaskocz nas kiedyś, zabierz Saurusy. W armii biegacz, dwóch Priestów, Kroxigory, Terradony, Kameleony, Salamandry i morze Skinków.

10. Krzysiek – Dark Elves

Trzy czarodziejki na koniach, trzy razy konnica na koniach – Dark Riders, klocek Cold Ones, Harpie, dwa Bolt Throwery.

11. Bartek – Dwarfy

Dużo strzelania, Thunderers, organki, Bolt Throwery i dwa klocki piechoty.

12. Grzegorz – Chaos Dwarfs

Duże klocki piechoty i park maszyn. Siłą uderzeniową armii był ogromny oddział Bull Centaurów.

13. Piotrek – Bretonia

W imieniu Pani Wisłoka, Sir Piotr siepał siły zła dużym oddziałem Grail Knights, Knights of the Realm z War Banner, Knights of the Realm, czterema Pegazami i malutkim oddziałem Errantów.

14. Wojciech – Ogry

Na temat tej rozpiski mogę napisać najwięcej, ale postaram się streścić. Bruiser i dwóch Butcherów, dwa oddziały po 3 Bulls, Ironguts x4, 2x Scraplauncher, 22 Gnoblarów, 8 Gnoblar Trapperów i Gorger.

Bitwa 1 – Ogry vs High Elves

Grając Ogrami, turniej rozegrałem przeciwko całej rasie elfów. Każdy z moich przeciwników reprezentował inną długouchą frakcję.

Pierwsze starcie na stole śnieżnym przeciwko Robertowi i jego Wysokim Elfom. Rozpoczynałem, podchodząc ostrożnie do przeciwnika. Większość jednostek elfów wykonywała szarże na 18″. Szczęśliwie teren tak się układał, że rozłożone po długości oddziały konnicy miały problem z manewrowaniem.

Robert obawiał się Ogrów, grając zapobiegliwie i ostrożnie. Niefortunnie dla przeciwnika doprowadziło to do paru sytuacji, w których oddziały elfów zasłaniały rydwanom pole do szarży.

W trakcie bitwy strzelałem ze Scraplauncherów. Jeden z rzutów dostarczył nam nie lada śmiechu. Misfire, rzut na tabelę i… Gnoblary zdecydowały, że to jest ten moment, w którym odpłacą Ogrom za zamęczanie ich. Robert mógł strzelić ze Scraplaunchera i celnie strzelił w moje oddziały.

Gra w pewnym momencie przerodziła się w szachy 3D. Taktyka, taktyka i jeszcze raz pała Ogra i zagryzające Ogry konie.

Finał meczu to prawie remis, 11:9 dla Roberta. Świetna rozgrywka.

Bitwa 2 – A to niespodzianka! Wood Elfy!

W kolejnej potyczce Ogry zmierzyły się w dżungli z Gajowym Gugałą i leśniczym Czereśniakiem. Tak mógłbym nazwać te dwie cudowne czarodziejki, które namiętnie przesuwały mi las i pokonywały wraz z nim spore odległości.

Początek. Rozstawiłem główne siły uderzeniowe z dala od lasu i z okrzykiem „Hej, do przodu!” tuptałem w stronę elfów. A one strzelały i strzelały.

Tomasz parł do przodu driadami, Treemanem i Dancerami na lewej flance. W centrum stołu Gnoblary ze Scraplaunchera szły w kierunku uciekającego lasu.

Epickim momentem bitwy była heroiczna szarża Warhawk Ridersów na oddział Gnoblarów Trapperów. Nieugięci zdobywcy zwierzęcych skór, kolekcjonerzy śmieci i entuzjaści ogrzych wdzięków odparli najeźdźców, rzucając stertą śmieci w Multiple Shots. Elfy… spanikowały.

Tym samym zwycięstwo dla Ogrów.

Umówmy się i spójrzmy faktom prosto w oczy. Nie była to zasługa ogrzych szarż, Scraplaunchera tratującego łuczników. To ci gnoblarscy bohaterowie ocalili dzień!

Bitwa 3 – Krzysiek Szachrai! Pfuu, Krzysiek Drukhari!

Tak po prawdzie to szachraj, bo mi powiedział, że nie ma czarów, a miał jeszcze dwa. A ja na to konto ostatni czar wszystkimi kostkami rzucałem, ale skarżył się będę za chwilę.

Ogry vs Dark Elfy, prawie jak Obcy kontra Predator. Tylko w tym starciu to Ogry były Sprite, a elfy Pragnienie.

Dark Elfy rozpoczynały bitwę. Pojedyncze strzały w oddziały nie przyniosły wielu strat. Czarodziejki próbowały strzelać do Ogrów. Pierwszy czar – Dispel Scroll, nie chciałem ryzykować. Pozostałe średnio wychodziły.

Ostatni rzucany czar wyszedł. Pytanie sakramentalne: „Czy są jeszcze inne czary?”. „Nie”. I rzuciłem wszystkimi kostkami.

Zdispelowałem i stało się świństwo, które będę Krzyśkowi wypominał. Nie dlatego, że miało znaczenie, a bardziej dlatego, że mogę

I wtedy on wychodzi cały na czarno, bo Dark Elfy, i mówi: „A ja mam jeszcze taki Bound Spell, co czar zapominasz!”. I zapomniał Butcher, jak dawać Stubborn. Do tego spod lady czarodziejka wyciągnęła jakąś laskę z czarem.

Sprawiedliwość czuwała nad Ogrami. Nic nie zrobił, na domiar tego laska wyczerpała się.

W mojej turze szedłem większością jednostek i rzucałem buffy na jednostki Ogrów. Scraplaunchery nie narobiły za wiele. Za to bohaterami całego meczu zostali ponownie Gnoblarscy Trapperzy.

Posiadają Scout, dzięki czemu mogłem wystawić ich w lesie. Ich wrodzony magnetyzm, atrakcyjność i nieodparty urok osobisty sprawiły, że w ich stronę, w las, wjechał duży oddział Cold Ones. To z pewnością te przyczyny, nie brawura.

Cold One Riders to ewidentne blachary, które poleciały na futro z wilka.

Co ciekawe, udało się tak wymanewrować, by zejść z pola widzenia i jednocześnie obrzucać śmieciami oddział z czarodziejką.

W drugiej mojej turze wyszedł również Gorger, który w poprzednich meczach nie spełniał żadnej roli. Tym razem ustawiłem go 1″ od Cold Ones, uniemożliwiając możliwość ucieczki jazdy sprzed łap mięsożercy.

Kolejne dwie tury były kluczowe. Krzysiek ostrzeliwał mnie z pocisków i uciekał fastami. Udało mi się ściągnąć Bolt Throwery oraz doszarżować Ogrami w Cold Ones, które zajęte były poznawaniem z bliska Gorgera. Generalnie fajny facet, ale rozmowa im się nie kleiła.

W 5. turze wszystko doszło do elfów pomimo manewrów, pozostawiając na stole 1 oddział z czarodziejką.

W trakcie swojej tury magii rzucałem buffy na Ogry, regenerację, bonusy do T. Co bym nie rzucił, Krzysiek w swojej turze magii skutecznie czyścił stół z zaklęć w iście artystyczny sposób.

Amatorzy używają do tego kości casta, a Krzysztof używał Miscastów.

Dwie tury magii pod rząd rzucał Miscasty kończące turę magii wraz z rozproszeniem wszystkich czarów.

Ciekawa rozgrywka. Początkowo, po tych czarnych magiach i ciemnych zagrywkach z ukrywaniem czarów, lekkie spięcie Ale później klasa.

Dryń, dryń, czas!

W trakcie poprzednich wydarzeń pojawiały się nam problemy związane z zarządzaniem czasem. Część meczów przeciągała się, co przyczyniało się do utraty przerwy na lunch u jednych graczy, u innych powodowało zniecierpliwienie, przedłużając czas zaplanowany na realizację wydarzenia.

W tej edycji zaplanowaliśmy 2 godziny na mecz. Na mniejsze punkty jest to wystarczające okno czasowe, a patrząc nawet przez pryzmat zakończonych meczów, mogę powiedzieć, że i 1,5 h byłoby odpowiednim przedziałem.

Wyposażony w dzwonek z procesji dumnie i z premedytacją oddzwaniałem połowę czasu oraz jego zakończenie. Ku irytacji graczy, a mojemu zadowoleniu, dzwonek zdał egzamin.

Wyniki

Miejsce	Gracz	Punkty	Frakcja	Miasto
1	Rav	49	Vampire Counts	Rzeszów
2	Viki	43	Chaos Khorne	Kraków
3	Bartek	41	Dwarf	Kraków
4	Klucha	38	Demonic Legion Tzeentch	Rzeszów
5	Maciek K.	36	Wood Elves	Żołynia
6	Wojciech	36	Ogre Kingodms	Rzeszów
7	Rafał	28	High Elves	Wieliczka
8	Grześ	27	Chaos Dwarfs	Rzeszów
9	Krzysiek K.	25	Dark Elves	Żołynia
10	Maksymilian	23	Lizardmeni	Rzeszów
11	Rober	23	High Elves	Rzeszów
12	Qlpin	19	Orcs & Goblins	Warszawa / Ale sercem z Rzeszowa
13	Aleksander Luthor	19	Wood Elves	Rzeszów
14	Piotr G.	13	Bretonia	Rzeszów

Do następnego grania!